Menu Xerais

Herta Müller, unha Nobel en lingua galega

Baixo este título, «Herta Müller, unha Nobel en lingua galeg» recomendou A. M. esta pasada fin de semana no Xornal de Galicia a lectura de Randea do alento, novela sobre a que se di:

Herta Müller –galardoada co Premio Nobel de Literatura no ano 2009 “pola súa capacidade para describir coa concentración da poesía e a franqueza da prosa a paisaxe dos desposuídos”, a xuízo do xurado–, conta unha historia ambientada nos últimos tempos da II Guerra Mundial. Aínda había guerra en xaneiro de 1945 cando se inicia a deportación aos campos de traballos forzados en Ucraína da minoría alemá en Romanía. Nese momento comeza u­nha aventura que relata Leo Auberg, un mozo de dezasete anos, obrigado a abandonar a súa vila no momento xusto.

Porque a el xa lle sucedera algo: “Prohibido”, “raro, sucio, vergoñento e fermoso”. Formar parte da listaxe dos rusos era para el unha situación aceptábel. Cinco anos vai manterse con vida no campo, coa experiencia da fame e do frío, co terríbel cansazo, co tedio, coa dúbida de se na súa casa saberán se continúa con vida, co desexo e co medo do regreso. Leo Auberg regresa e xa non ten lugar no mundo entre persoas farturentas de lar, a lingua e as imaxes que crea seguen a mantelo na vida, sesenta anos despois, cando continúa comendo contra a morte de fame.

A autora, coas fermosas palabras do poeta Oskar Pastior, cos seus recordos e cos doutras testemuñas devolve o lector a unha parte da historia de Europa, da ferocidade do século XX, no que a inocente palabra campo, se converte en símbolo do horror.

A obra vén de recibir críticas moi positivas, especialmente en medios alemás como o Frankfurter Allgemeine Zeitung –“Esta é unha obra, que neste momento sobresae sobre todas as demais; unha lectura que parte o corazón e nos fai seres humildes e sinxelos– ou o Frankfurter Allgemeine –“A súa obra, cuxa forza se alimenta co terror, é ao mesmo tempo rica en beleza e unha sorte para quen le”–.

A. M

Comentarios pechados